Αν επενδύσετε τον χρόνο που έχει ανάγκη το παιδί στην αρχή της ζωής του, δίνοντας του το αίσθημα της ασφάλειας και της σύνδεσης, θα εσωτερικεύσει αυτή τη διαδικασία, θα νιώσει ότι μπορεί να βασιστεί σε αυτή και σταδιακά θα πάψει να την αναζητά συνεχώς. Αν αντίθετα το παιδί δεν εισπράξει αυτή τη προσοχή, είναι πιθανό να κολλήσει σε ένα μοτίβο συμπεριφοράς κατά το οποίο νιώθει ζωντανό μόνο όταν προκαλεί μια άμεση συμπεριφορική και συναισθηματική αντίδραση στους γύρω του.
Εάν αντιμετωπίζετε την θλίψη του παιδιού σας , τον θυμό και τους φόβους του, όχι ως αρνητικά που πρέπει να διορθωθούν αλλά ως ευκαιρίες για να μάθετε περισσότερα γι’ αυτό και για να συνδεθείτε μαζί του, τότε θα εμβαθύνετε την σχέση σας. Έτσι θα του ανοίξετε το δρόμο να βρει μόνο του την ευτυχία.
Πολύ συχνά ενώ νομίζετε πως ακούτε, το μόνο που κάνετε είναι να περιμένετε ένα κενό στο λόγο του άλλου, μια ευκαιρία για να απαντήσετε. Χρησιμοποιείτε την ενέργεια σας για να προετοιμάσετε την αντίδραση ή την απάντηση σας, αντί να μπείτε στο κόπο να καταλάβετε τι θέλει να σας πει το άλλο άτομο.
Ο φόβος σας έγκειται στην ανομολόγητη φοβία ότι αν ακούσετε πραγματικά και αφήσετε τον εαυτό σας να επηρεαστεί, θα εξαφανιστείτε ως προσωπικότητα. Κάθε άλλο, θα αναπτυχθείτε!
Το παιδί βρίσκεται σε διαδικασία σχηματισμού της προσωπικότητας του. Αν είστε σωματικά κοντά στο παιδί , αλλά δεν παρατηρείτε τα μηνύματα που σας στέλνει επειδή ασχολείστε με το κινητό σας, το παιδί θα νιώσει δυσφορία. Μπορεί επίσης δημιουργείτε όλες τις προϋποθέσεις ώστε να εθιστεί το παιδί σας σε μία οθόνη, υποκαθιστώντας την ανθρώπινη επαφή. Το παιδί νιώθει πιο άμεση σύνδεση με την οθόνη απ ότι με μια ουσιαστική ανθρώπινη επαφή, αλλά η οθόνη δεν είναι ένα βιώσιμο υποκατάστατο. Ίσως να είστε εθισμένοι στο κινητό σας ακριβώς επειδή και εσείς έχετε ανάγκη από επαφή, αλλά η δική του είναι πολύ πιο σημαντική και έντονη, γιατί είναι αυτή η σύνδεση που θα το βοηθήσει να συγκροτήσει τον εγκέφαλο του. Σταματώντας και δίνοντας του χώρο στη ζωή σας, μπορείτε να αποκαταστήσετε τη σχέση σας.
Αν δεν ανταποκρίνεστε στα καλέσματα του παιδιού για προσοχή , το εκπαιδεύετε ώστε να γίνει άνθρωπος χειριστικός. Μια ακόμη συνέπεια αυτής της τακτικής είναι ότι το παιδί μεγαλώνοντας μπορεί να παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια καλλιέργειας ανθρώπινων σχέσεων και να γίνει ένας ενήλικας μοναχικός και δύσκολος στη συναναστροφή.
Τι μπορείτε να κάνετε όμως, όταν η σχέση με τα παιδί σας μοιάζει περισσότερο με μάχη και η μόνη προσοχή που εισπράττει από εσάς είναι αρνητική, ενώ εσείς νιώθετε συνεχώς εκνευρισμό όταν ασχολείστε μαζί του; Πρώτα απ’ όλα, ίσως θα πρέπει να βρεθείτε κάπου μακριά από το παιδί και την οικογενειακή εστία, ώστε να μπορέσετε με ασφάλεια να εκτονώσετε τον θυμό και την ένταση που έχει συσσωρευτεί μέσα σας.
Κάθε μορφή συμπεριφοράς είναι ένα είδος επικοινωνίας, οπότε πίσω από κάθε συμπεριφορά μας υπάρχουν κρυμμένα συναισθήματα. Μόλις διακρίνετε το συναίσθημα που βρίσκεται πίσω από μια συμπεριφορά και το αντιμετωπίσετε με ενσυναίσθηση, θα μπορέσετε να εκφράσετε αυτό το συναίσθημα με λέξεις, θα βοηθήσετε το παιδί να βρει τις λέξεις για να εκφράσει και εκείνο με τη σειρά του αυτό που νιώθει και έτσι θα αισθανθεί λιγότερο φορτισμένο και αναγκασμένο να ξεσπάσει.
Αυτά που πάνω απ’ όλα χρειάζονται τα παιδιά-και όλοι μας- είναι αγάπη και όρια: όχι ή το ένα ή το άλλο.
Τα όρια είναι σημαντικά για κάθε σχέση. Το όριο είναι η μεταφορική «κόκκινη γραμμή» πέρα από την οποία δεν επιτρέπεις σε κανένα να περάσει. Πέρα απ’ αυτή τη γραμμή, μπορεί να χάσεις την ψυχραιμία σου και να μην μπορείς πλέον να διαχειριστείς τον θυμό και τα νεύρα σου.
«Δεν μπορείς να ζεις αποστασιοποιημένος από τη ζωή του παιδιού σου και ξαφνικά να εμφανίζεσαι απαιτώντας να σε ακολουθήσει. Όσο ισχυρότερος είναι ο δεσμός ανάμεσά σας τόσο πιο εύκολη γίνεται η επίλυση προβλημάτων και η διαπραγμάτευση ώστε να πάρει ο καθένας αυτό που χρειάζεται.
Είναι πολύ σημαντικό να περνάτε χρόνο με τα παιδιά σας σε όποια ηλικία κι αν βρίσκονται.
Προτάσεις για καλύτερη επικοινωνία:
- Ορίστε τον εαυτό σας και όχι το παιδί σας.
- Μην προσποιείστε ότι οι αποφάσεις σας στηρίζονται μόνο σε λεκτικά επιχειρήματα, όταν στην πραγματικότητα έχουν άμεση σχέση με τα συναισθήματα και τις προτιμήσεις σας.
- Να θυμάστε ότι είστε στο ίδιο στρατόπεδο με το παιδί σας.
- Συνεργαστείτε και αναζητήστε μαζί λύσεις, αντί να επιβάλλετε τη δική σας τακτική.
- Η έλλειψη αυθεντικότητας δημιουργεί ρήξη και ο μόνος τρόπος να την αποκαταστήσετε είναι να γίνετε αυθεντικοί.
- Και να θυμάστε: Τα παιδιά συμπεριφέρονται όπως τους συμπεριφέρονται.
Αβραμίδου Δήμητρα
Msc, Κοινωνική Λειτουργός
Κοινωνική υπηρεσία δήμου Παγγαίου
