Το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους είναι ανεπίτρεπτο να μετατρέπεται σε προνόμιο, μόνο για όσες μπορούν να πληρώσουν κάποια ιδιωτική δομή. Η πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας αποτελούν αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις σε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Στην Ελλάδα, η ιστορική μεταρρύθμιση του ΠΑΣΟΚ, με τον ν.1609/1986 της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, κατοχύρωσε νομικά και ηθικά το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε γυναίκας στην αυτοδιάθεση και τον έλεγχο του σώματός της. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές έρευνες, 46 δημόσια νοσοκομεία είτε αρνούνται είτε παρεμποδίζουν συστηματικά την πρόσβαση των γυναικών στη διακοπή κύησης, παρότι πρόκειται για απολύτως νόμιμη ιατρική πράξη. Οι αναφερόμενες αιτίες αφορούν την επίκληση «λόγων συνείδησης» από το ιατρικό προσωπικό, την έλλειψη διαθέσιμων ραντεβού ή ακόμα και την ηθικολογική αποθάρρυνση των γυναικών από υγειονομικούς λειτουργούς. Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή ζητώντας:
- πλήρη καταγραφή των νοσοκομείων που δεν εφαρμόζουν τον νόμο
- συγκεκριμένα μέτρα διασφάλισης της πρόσβασης σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία
- μηχανισμό ελέγχου και διαφάνειας για την προστασία των γυναικών από φαινόμενα ηθικού εξαναγκασμού
- επίσημα στοιχεία για τις διακοπές κύησης ανά Περιφέρεια.
Η Ελλάδα του 2026 δεν μπορεί να προσιδιάζει σε σκοτεινές εποχές, όπου τα δικαιώματα των γυναικών εξαρτώνταν από τις προσωπικές πεποιθήσεις. Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να υπερασπίζεται έμπρακτα το δικαίωμα κάθε γυναίκας στην αυτοδιάθεση, την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη επιλογή.
Πολιτικό περιβάλλον: Το δίλημμα είναι ή η νεοφιλελεύθερη πολιτική των χαμηλών μισθών και των σκανδάλων της ΝΔ ή μια προοδευτική πολιτική εθνικής ανόρθωσης με το ΠΑΣΟΚ
Στα επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ο ελάχιστος πλούτος που παράγεται μοιράζεται στους λίγους, ενώ οι πολλοί -εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες- στενάζουν, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι μας βρίσκονται σε απόγνωση. Τα πεπραγμένα της κυβέρνησης είναι συνώνυμα με την οικονομική υστέρηση, καθώς προβλέψεις δείχνουν μείωση επενδύσεων και μείωση ανάπτυξης, με τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, τη διαχειριστική ανεπάρκεια και τον λαϊκισμό. Γιατί είναι λαϊκισμός να λέει η Νέα Δημοκρατία ότι πήρε πρωτοβουλία για το Εθνικό Απολυτήριο, ενώ τον διάλογο για το ζήτημα τον άνοιξε στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ εδώ και οκτώ μήνες. Είναι λαϊκισμός να λέει ο Πρωθυπουργός ότι παίρνει πρωτοβουλία για την αναθεώρηση του άρθρου 86, όταν κρύφτηκε πίσω από αυτό για να εμποδίσει τη δικαιοσύνη. Με τις πολιτικές της επιλογές, η κυβέρνηση έχει κάνει βραχνά για χιλιάδες νοικοκυριά το ιδιωτικό χρέος, αφήνοντας τη χώρα ξέφραγο αμπέλι σε funds και servicers. Με την ανοχή της, λαμβάνει χώρα η μεγαλύτερη αναδιανομή της ακίνητης περιουσίας της τελευταίας 70ετίας. Εδώ και ενάμιση χρόνο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα 70% των πολιτών λέει ότι πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση γιατί είναι διεφθαρμένη. Όσο θα πλησιάζει ο εκλογικός χρόνος, θα μπουν τα πραγματικά διλήμματα: Μητσοτάκης και Γεωργιάδης, Πλεύρης, Βορίδης με Βελόπουλο και Λατινοπούλου -είναι εξάλλου σάρκα από τη σάρκα τους- ή πολιτική αλλαγή και ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι το δίλημμα και όχι αυτό που προσπαθεί να προωθήσει η Νέα Δημοκρατία μεταξύ συστημισμού και αντισυστημισμού. Το δίλημμα είναι ή η σημερινή νεοφιλελεύθερη πολιτική των χαμηλών μισθών, της παραγωγικής υστέρησης, των σκανδάλων, των πλειστηριασμών ή μια προοδευτική πολιτική εθνικής ανόρθωσης, κοινωνικής ανάταξης με το ΠΑΣΟΚ, με αυξημένο εισόδημα, με έλεγχο της ακρίβειας απέναντι στα καρτέλ και τις ελίτ, αλλά και με μεγάλες πραγματικές μεταρρυθμίσεις, για να μπορέσει η οικονομία να τρέξει και να μη μείνει στην υστέρηση που την έχει φέρει η Νέα Δημοκρατία.
Αττική Οδός: Υποδομές σε δοκιμασία – Έλλειψη προγραμματισμού και περιοδικής συντήρησης
Για άλλη μια φορά, η Αττική Οδός παρουσιάζει κυκλοφοριακά εμφράγματα. Αυτή τη φορά δεν οφείλονται στις καιρικές συνθήκες, αλλά σε «προγραμματισμένες» εργασίες συντήρησης. Είναι αδιανόητο να ανακοινώνονται την «τελευταία στιγμή» κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για βαριά συντήρηση, όταν επηρεάζουν την καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών που δεν έχουν τη δυνατότητα να αναθεωρήσουν έγκαιρα το πλάνο των μετακινήσεών τους. Την ίδια ώρα, τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά έκτακτων καταστάσεων και αστοχιών, λόγω έντονων καιρικών φαινομένων, που εμφανίζονται τόσο σε έργα υποδομής με συμβάσεις παραχώρησης όσο και στο εθνικό και επαρχιακό δίκτυο, εγείρουν σοβαρό προβληματισμό αν εφαρμόζονται πράγματι οι κανόνες συστηματικής και περιοδικής συντήρησης που μειώνουν τον κίνδυνο αστοχιών και προστατεύουν τους χρήστες των υποδομών. Το αρμόδιο Υπουργείο οφείλει να ζητήσει από τους παραχωρησιούχους θεσμική και πλήρη ενημέρωση για τις αστοχίες, καθώς και για όλα τα περιστατικά προγραμματισμένων ή έκτακτων συντηρήσεων, ούτως ώστε να διαπιστωθεί αν τηρούνται οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμβάσεις παραχώρησης ως προς τη μελέτη, την κατασκευή και —κυρίως— τη συντήρηση και ασφαλή λειτουργία των οδών.
Περισσότερα ΕΔΩ
Πολιτική προστασία: Αντί για πρόληψη με σχέδιο, η κυβέρνηση ανακυκλώνει τη γραφειοκρατία και τη διάχυση ευθυνών
Παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις περί ολοκληρωμένης αναμόρφωσης του συστήματος πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών, το νομοσχέδιο «Ενεργή μάχη» περιορίζεται σε αποσπασματικές τροποποιήσεις του ν.4662/2020. Η κατάργηση των Πλαισίων Διαχείρισης Έκτακτων Αναγκών και η αναδιάταξη των οργάνων του Εθνικού Μηχανισμού Διαχείρισης Κρίσεων δεν συνιστούν πραγματική απλοποίηση, αλλά διατηρούν το πολυδαίδαλο μοντέλο καταστολής. Η εισαγωγή της «πολυεπίπεδης συνεργασίας» κράτους και ΟΤΑ γίνεται χωρίς σαφές και δεσμευτικό πλαίσιο, μεταφέροντας ευθύνες σε υποστελεχωμένους δήμους και περιφέρειες, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται ο κεντρικός έλεγχος από το Υπουργείο. Η δημιουργία νέων μητρώων, επιτροπών και γνωμοδοτικών οργάνων εντείνει τη σύγχυση αρμοδιοτήτων και θολώνει τη λογοδοσία. Το Σύστημα Διοίκησης Συμβάντος (ICS) εισάγεται χωρίς καθαρή περιγραφή ενιαίας διοίκησης και διαλειτουργικότητας, οδηγώντας σε έναν «διοικητικό λαβύρινθο» με αυξημένο κίνδυνο καθυστερήσεων. Η κυβέρνηση μεταφέρει ευθύνες στους ΟΤΑ χωρίς πόρους και εργαλεία, αγνοεί τον ρόλο των δασικών υπηρεσιών και του Υπουργείου Περιβάλλοντος και αντιμετωπίζει την προληπτική πυροπροστασία κυρίως μέσα από ατομικές υποχρεώσεις και πρόστιμα, αντί για μια ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης της βιομάζας και κοινωνικής συμμετοχής. Το νομοσχέδιο δεν απαντά στις πραγματικές ανάγκες της Πολιτικής Προστασίας: πρόληψη με σχέδιο, σαφή ιεραρχία, ενιαία διοίκηση, επαρκείς πόρους και μόνιμο, εκπαιδευμένο προσωπικό. Η κυβέρνηση ανακυκλώνει τη γραφειοκρατία και τη διάχυση ευθυνών, αφήνοντας ακάλυπτο τον πυρήνα της προστασίας της ζωής, της περιουσίας και του φυσικού περιβάλλοντος.
Περισσότερα ΕΔΩ
